โดย : กาญจนา หงษ์ทอง
คอลัมน์ : เที่ยวนี้ขอเล่า @คมชัดลึก |
มุมเดินเล่นในปารีส |
 |
วิหารศักดิ์สิทธิ์ของชาวปารีส / รูปปั้นนักบุญหน้าวิหารนอตเทรอะดาม |
กฎทองข้อหนึ่งของการเที่ยวฝรั่งเศส คือทริปนี้จะไม่มีทางสมบูรณ์แบบเลย ถ้าคุณไม่ได้พาตัวเองไปที่วิหารศักดิ์สิทธิ์อายุกว่า 800 ปีแห่งนี้ วิหารที่อวดสถาปัตยกรรมแบบโกธิกอันงดงามแห่งนี้ ใช้เวลาสร้างกว่า 200 ปี ตั้งอยู่ในย่านเก่าแก่ของปารีส และห้อมล้อมด้วยความเจริญตามแบบฉบับของเมืองหลวง ความสำคัญของนอตเทรอะดามอยู่ที่เป็นสถานที่ทำพิธีราชาภิเษกนโปเลียนเมื่อปี 1804 ด้วย
ก่อนจะเข้าไปชมด้านใน ลองเดินสำรวจพวกรูปปั้นนักบุญสำคัญๆ ของศาสนาคริสต์ที่อยู่หน้าโบสถ์ด้วย ลองสังเกตดูว่ามีนักบุญเพียงองค์เดียว คือ เซนต์เดนิส ยืนถือหัวตัวเองอยู่
จะเข้าชมด้านในก็ต้องอดทนและใจเย็นกับการต่อคิวหน่อย ท่องเข้าไว้ ว่าเรามาประเทศที่มีนักท่องเที่ยวเยอะที่สุดในโลก ไปที่ไหนก็ต้องต่อคิวแบบนี้แหละ
ด้านในของวิหารรองรับผู้เข้ามาเยี่ยมชมได้เกือบหมื่นคน ตกแต่งด้วยกระจกสีชิ้นเล็กๆ อย่างสวยงาม ส่วนบรรยากาศต้องบอกว่าเข้มขลังจริงๆ
แต่เดี๋ยวก่อนจะกลับ ขอเดินหาแผ่นทองเหลืองที่อยู่ตรงหน้าวิหารก่อน เขาว่านี่คือหลักกิโลเมตรที่ศูนย์ของฝรั่งเศส
ยังมีอีก 2 มุมในปารีส ที่อยู่ในลิสต์ 10 สถานที่ที่ต้องไป จากที่พักแถวฌองเซลิเซ่ที่คัดสรรมาจากเว็บไซต์อโกดา (www.agoda.co.th) เลยลงรถไฟใต้ดินอีกรอบคราวนี้ไปโผล่ที่สถานีโทรคาเดโร มีพระเอกของมหานครปารีสอย่างหอไอเฟลรออยู่ที่นั่น
ประติมากรรมโครงสร้างเหล็กอันสง่างามในศตวรรษที่ 17 แห่งนี้ ออกแบบโดยกุสตาฟ ไอเฟล โดยสร้างขึ้นในปี 1889 เดิมทีตั้งใจจะให้เป็นที่จัดแสดงสินค้าชั่วคราว แต่ต่อมาก็กลายมาเป็นจุดชมวิวประจำเมือง เพราะจากยอดหอคอยสามารถมองเห็นได้ไกลถึง 40 ไมล์ทีเดียว
มีเรื่องราวของหอไอเฟลอีกมากมายที่เพิ่งมารู้ เป็นต้นว่าหอนี้ยืดได้หดได้ถึง 15 เมตร ตามความร้อนเย็นของอากาศในแต่ละวันหรือแม้แต่เรื่องที่หอไอเฟลเคยโดนชาว ปารีสรังเกียจ ไปจนถึงแผนของรัฐบาลฝรั่งเศส ที่เคยคิดจะทุบทิ้งหอไอเฟลทิ้ง
แถมหอไอเฟลมีชื่อของคนดังเข้าไปเกี่ยวข้องเยอะ เช่น โทมัส เอดิสัน ก็มีโอกาสขึ้นไปชม ก่อนที่ไอเฟลจะสร้างเสร็จ หรือแม้แต่ฮิตเลอร์เองก็คิดจะปีนบันได 1,600 กว่าขึ้นไปปักธงชาติเยอรมันตอนที่พวกนาซียึดปารีสได้สำเร็จ แต่เรื่องน่าแปลก ถ้าดูตามสถิติ จะพบว่าหอไอเฟลถูกไฟไหม้บ่อยมาก แต่เรื่องดีก็มีค่ะ เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ปีค.ศ.2002 ไอเฟลทำสถิติรับแขกคนที่ 200 ล้าน เห็นมั้ยว่าเนื้อหอมแค่ไหน
ถ้าใครอยากขึ้นไปชมวิวข้างบน ไม่ว่าจะขึ้นลิฟต์หรือเดินไต่บันไดขึ้นไป คงต้องต่อคิวกันนานหลายชั่วโมง ยิ่งถ้าเป็นช่วงฤดูร้อนด้วยแล้วล่ะก็ คอยกันลืมเลย แต่ใครยังไม่เคยขึ้นสักครั้งในชีวิตที่ได้ขึ้นไปลูบคลำไอเฟลก็ถือว่าน่าจะดี ไม่น้อย
ปารีสคงค้อน 3 ตลบ ถ้าอุตส่าห์แวะมาเยี่ยมปารีสทั้งที แต่กลับไม่ยอมไปหาพิพิธภัณฑ์ลูฟร์ ที่จริงก็ตั้งใจว่าจะย่องกลับบางกอกเงียบๆ โดยไม่แวะไปลูฟร์ แต่บังเอิญโป๊ะเชะ ดันเป็นวันอาทิตย์แรกของเดือนพอดี ซึ่งเป็นแค่วันเดียวในรอบเดือนที่ลูฟร์เปิดให้เข้าชมฟรี ก็เลยสนองความใจกว้างของลูฟร์ด้วยการไปยืนต่อคิวร่วม 2 กิโลที่พากันแห่แหนไปในเช้านั้น
 |
คลื่นคนในพิพิธภัณฑ์ชั้นเยี่ยมของโลก |
ที่จริงแล้วด้านในยังมีงานศิลปะชั้นยอดระดับโลก ให้ชมอีกชนิดที่ว่า ถ้าตั้งใจจะเดินละเลียดชมของทุกชิ้นอย่างรื่นรมย์ ต้องอ้อยอิ่งและเรื่อยเปื่อยในลูฟร์สัก 3-4 วันถึงจะเต็มอิ่ม ส่วนฉันถึงจะดูงานศิลปะแบบซ้ำไปซ้ำมา แต่บอกได้คำเดียวว่ายังเลิฟลูฟร์ไม่สร่างซา
เหตุผลในการไปปารีสของแต่ละคน คงไม่เหมือนกัน บ้างอยากขึ้นไปสูดอากาศและชมวิวเมืองปารีสบนหอไอเฟล อยากไปขลุกอยู่ในพิพิธภัณฑ์ใหญ่สุดของโลกอย่างลูฟร์ หรือบางคนแค่อยากไปเดินเฉิดฉายช็อปปิ้งบนถนนฌองเซลิเซ่ บ้างก็อาจจะอยากไปจิบไวน์รสเยี่ยมของโลก ไม่ว่าเหตุผลของคุณคืออะไร ปารีสคือเมืองที่คุณควรไปหาสักครั้งในชีวิต
